| تبليغات | X |
| |||||||||||||
|
در پست سوم سایت اشاره مختصری به نحوه به شهادت رسیدن حسین علی صد آفرین کردیم حال در پست بیست و هشتم می خواهیم این موضوع را در مقیاس بزرگتر بررسی کنیم و بدانیم که چه عواملی باعث شد که شوروی از شمال و بریتانیا از جنوب به ایران حمله کردند که حمله شوروی باعث به وجود آمدن این مقبره در خاک روستای دلیکلی داش شد این موضوع را در دو قسمت بررسی خواهیم کرد  پس از آغاز جنگ جهانی دوم در ۹ شهریور ۱۳۱۸ (۱ سپتامبر ۱۹۳۹)، ایران بیطرفی خود را اعلام کرد، اما به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی و درگیری با آلمان این بیطرفی ناپایدار بود. ارتش متفقین به بهانهٔ حضور جاسوسان آلمانی در ایران به اشغال کشور مبادرت ورزید.
در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰ نیروهای شوروی از شمال و شرق و نیروهای بریتانیایی از جنوب و غرب، از زمین و هوا به ایران حمله کردند و شهرهای سر راه را اشغال کردند و به سمت تهران آمدند. ارتش ایران به سرعت متلاشی شد. رضاشاه ناچار به استعفا شد. متفقین با انتقال سلطنت به پسر و ولیعهد او -محمدرضا- موافقت کردند.
پس از اشغال، راهآهن سراسری ایران برای انتقال کمکهای نظامی به پشت جبهه شوروی، بر اساس قانون وام و اجاره مورد استفاده قرار گرفت.
ایران که در آغاز جنگ بیطرفی خود را اعلام کرده بود نهایتاً در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ به آلمان اعلان جنگ داد. هدف اصلی ایران از اعلان جنگ پیوستن به اعلامیه ملل متحد و شرکت در کنفرانسهای صلح پس از جنگ بود.
پس از اتمام جنگ، ارتش بریتانیا ایران را ترک کرد ولی نیروهای نظامی ارتش آمریکا و ارتش شوروی، همچنان در ایران باقی ماندند، که به تشکیل دو حکومت خودمختار و کوتاهمدت جمهوری مهاباد در کردستان و حکومت فرقه دموکرات در آذربایجان انجامید.
حمله ارتش بریتانیا و ارتش آمریکا و ارتش سرخ شوروی به ایران در کشاکش جنگ جهانی دوم، حاصل سومین تبانی تاریخی این کشورها، به زیان حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران بود: در مورد نخست، در قرن نوزدهم و در پایان جنگهای ایران و روسیه در دوره قاجار، تبانی روسیه با بریتانیا علیه ناپلئون در اروپا، سبب حمایت بریتانیا از بسته شدن پیمانهای گلستان و ترکمنچای و تحمیل آن بر ایران شد. در مورد دوم، اوایل قرن بیستم میلادی نیز، پیمانهای ۱۹۰۷ و ۱۹۱۵ سبب تقسیم ایران به حوزهٔ نفوذ دو کشور بریتانیا و روسیه، و زمینهساز حضور نظامی آنان در ایران شد. سومین بار هم در جنگ دوم جهانی بود که بهانه حضور کارشناسان آلمانی در ایران، اشغال ایران را در پی داشت. برای دیدن ادامه پست به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب [ چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391 ] [ 21:6 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
در اين پست مي خواهيم بدانيم مير علم كه بود ؟ شرح كلي ماجراي مير علم با صداي پدربزرگم صميد عزيزي نوع فرمت : MP 4 حجم : 4 MB براي دانلود روي DOWNLOAD كليك كنيد و در پايين صفحه باز شده روي دريافت فايل كليك كنيد رمز دريافت فايل : AZIZI DOWNLOAD
[ دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391 ] [ 12:2 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
تهیه و تنظیم کننده : آقای حاجی آقا سلیمی
محمد حسین سلیمی نمین در سال ۱۳۲۳ در شهر تبریز چشم به جهان گشود. چهار سال ابتدای دوران کودکی را در سبزوار سپری نمود و دوران جوانی را در مشهد گذراند و در جلسات مذهبی از جمله جلسات کانون نشر حقایق استاد محمد تقی شریعتی مزینانی، مروری دوباره و عارفانه بر آموزههای دینی را آغاز کرد و همچنین در زمان دانشجویی، حضوری فعال در انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد داشت. در حالی که از رشته ریاضی دانشگاه فردوسی مشهد فارغالتحصیل شده بود دفتر خاطرات تلخ و شیرین را بست و با کسب اجازه از حضرت علی ابن موس الرضا ثامنالحجج علیه السلام، هجرت آغاز نمود.وی پس از سپری کردن دوران خدمت نظام وظیفه در شهر ارومیه (و پادگان غوشچی)، تدریس ریاضی در دبیرستانهای تربت حیدریه را آغاز کرد. چندی بعد به کرمانشاه رفت و تدریس در دانشگاه رازی و مدارس این شهر آغاز دوره جدید فعالیتهای وی بود. در دهه ۵۰ ضمن فعالیتهای سیاسی، مذهبی، دانشجویی، تصمیم به ادامه تحصیل و تکمیل آموزههای علمی خویش گرفت؛ بار سفر بست و در دانشگاه برادفورد انگلیس تحصیل دوره کارشناسی ارشد را آغاز کرد. و توانست در مقطع دکترا در رشته مهندسی صنایع در سال ۱۳۶۱ از دانشگاه برادفورد انگلستان اخذ کرد.دکتر سلیمی در تمامی سالهای کاری زندگیش بازتعریف علمی رابطه دانشگاه و صنعت را وجهه همت خود قرار داد و برای حل معضلات صنعتی کشور، توجه اهل علم را به کارگاهها و کارخانهها جلب نمود.او در سال ۱۳۷۴ موفق به اخذ استاد نمونه دانشگاههای سراسر کشور شد. از سمت های ایشان می توان به موارد ذیل اشاره نمود
ریاست دانشکده علوم دانشگاه صنعتی شریف ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ قائم مقام و معاونت طرح و برنامه سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ۱۳۶۳ ـ ۱۳۶۹ ریاست دانشگاه صنعتی امیرکبیر ۱۳۶۲-۱۳۷۵ ریاست دانشگاه نفت ۱۳۷۶-۱۳۷۹ ریاست مرکز رشد دانشگاه امیر کبیر۱۳۸۵-۱۳۸۷ مشاور وزارت صنایع و معادن۱۳۷۳-۱۳۷۷ ریاست مرکز تحقیقات پلیمر ریاست مرکز تحقیقات مهندسی صنایع و بهره وری ریاست کمیته پژوهشی فنی و مهندسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه امیر کبیر ۱۳۷۹-۱۳۸۰ ریاست دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه امیر کبیر۱۳۸۱-۱۳۸۲ ریاست مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه امیر کبیر موسس و بنیانگذار موسسه مطالعات نوآوری و فنآوری ایران
از جمله فعالیت های ایشان نیز
فعالیت دانشگاهی، تدریس، مدیریت، تألیف، ترجمه، تحقیق و پژوهش تأسیس دانشکدههای مهندسی پزشکی، مهندسی کشتی سازی و صنایع دریایی، مهندسی هوافضا در دانشگاه امیر کبیر راه اندازی ساختمانهای ابوریحان، مهندسی پلیمر، مهندسی نساجی، مهندسی معدن و متالوژی در دانشگاه *امیر کبیر راه اندازی مقطع دکترا در بسیاری از رشتههای تحصیلی از جمله دکترای علوم و تکنولوژی هستهای تاسیس دانشگاه تفرش تأسیس مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه امیر کبیر مسئولیت برگزاری کنگرهها و سمینارهای متعدد از جمله: اولین کنفرانس ملی مهندسی ارزش کنگره ارتباط دولت دانشگاه و صنعت کنگره علم و تکنولوژی و توسعه کنفرانس بینالمللی حل مسأله کنفرانس فرهنگ صنعتی سرپرستی بیش از ۶۰ پروژه کارشناسی ارشد و دکترا انتقال علومی چون: مدیریت جامع کیفیت TQM کایزن TRIZ
[ سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 ] [ 16:11 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
برای دیدن عکس های شخصی به قسمت مربوطه مراجعه کنید عکس هایی از مراسم سوگواری مادربزرگم
برای دیدن بقیه عکس ها به ادامه مطلب مراجعه کنید
ادامه مطلب [ چهارشنبه شانزدهم فروردین 1391 ] [ 18:14 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
GPS چیست؟
سامانهٔ موقعیتیاب جهانی یا جیپیاس (به انگلیسی: GPS: Global Positioning System) منظومهای از ۲۴ ماهواره است که زمین را دور میزند و در هر مدار ۴ ماهواره قرار دارد و توسط وزارت دفاع ایالات متحده پشتیبانی میشود. راکتهای کوچکی نیز ماهوارهها را در مسیر صحیح نگاه میدارد. به این ماهوارهها نوستار (NAVSTAR) نیز گفته میشود. جهت شناسایی موقعیت جغرافیایی آنها بین ۱۰ تا ۱۰۰ متر امکانپذیر میسازد. این ماهوارهها از محاسبات ریاضی سادهای برای پخش اطلاعات استفاده میکنند که به عنوان طول و عرض و ارتفاع جغرافیایی، توسط گیرندههای زمین ترجمه شدهاند. جیپیاس در تمام شرایط بهصورت ۲۴ ساعت در شبانهروز و در تمام دنیا قابل استفاده است، و هیچگونه بهایی بابت این خدمات اخذ نمیشود. ماهوارههای جیپیاس، هر روز دو بار در یک مدار دقیق دور زمین میگردند و سیگنالهای حاوی اطلاعات را به زمین میفرستند طبق تعریف بالا روستای دلیکلی داش در ارتفاع 1560 متری از سطح دریا قرار گرفته است این در حالی است که روستای خواجه بلاغ در ارتفاع 1530 متری و شهر اردبیل در ارتفاع 1500 متری از سطح دریا قرار گرفته اند نقطه وسط شهر تهران نیز در ارتفاع 1160 متری قرار گرفته است. منظور از سطح دریا سطح آب اقیانوس های آرام و اطلس می باشد نحوه محاسبه آن به این صورت است که ماهواره GPS سطح آب اقیانوس را صفر و صفر در نظر می گیرد و طبق این پارامتر ارتفاع هر نقطه از کره زمین را محاسبه می کند. روستای دلیکلی داش در مختصات جغرافیایی 38° 35' 9.41" N 48° 18' 8.41" E قرار گرفته است با درج این مختصات در گوگل مپ به راحتی می توانید روستا را از ماهواره ببینید جهت های جغرافیایی روستا به شکل زیر می باشد راههای ورودی و خروجی روستا به ترتیب زیر می باشد از طرف شمال شرقی راه ورودی و خروجی به روستای پیله رود از طرف شمال غربی راه ورودی و خروجی به روستای سرخانلو و از طرف جنوب غربی نیز راه ورودی و خروجی به روستای خواجه بلاغ می باشد راهی که در طرف شمال می بینید راه باغ بورانی (باغات و مزارع فرج نژادی ها) می باشد راه شرق نیز راه گازما که مزارع اکثر دلیکلی داشی ها در آن می باشد. روستای ما شامل 5 طایفه اصلی و 2 طایفه در اقلییت می باشد که طایفه های بابالی - سوجاخانی - رجبلی - شالانی و الکبری اصلی و فرج نژاد و ممی زاده نیز اقلییت طایفه های روستا می باشند محل قرار گیری این طایفه ها در تصاویر زیر نمایش داده شده است پراکنده ترین طایفه طایفه بابالی و منظم ترین آن نیز سوجاخانی می باشد
کاش یه هلی کوپتر بود از بالا عکس می گرفتم.
   رنگ قرمز :بابالی رنگ آبی: الکبری رنگ سیاه:شاهی رنگ سبز :سوجاخانی رنگ زرد:رجبلی رنگ سفید:فرج نژاد و ممی زاده دو زمین بازی برای تفریح جوانان روستا وجود داشت یکی در داخل روستا که بازی های داخلی در آن برگزار می شد و دیگری در غرب روستا یعنی در قوروغ که بازیهای بین المللی روستا (شکلک خنده ندارم)در آن انجام می شد که در آن اغلب والیبال هم انجام می شد . بازی های فوتبال معمولا با روستای خواجه بلاغ شریف بیگلو و گل تپه انجام می شد که همیشه برد با روستای دلیکلی داش بود در تصویر زیر زمین بازی در داخل روستا و خارج آن نمایش داده شده است زمین داخل روستا  خارج روستا  این هم از زمین خارج روستا که به سال 71 یعنی زمانی که من 1 ساله بودم بر می گرده آقای عباس نصیری با پیراهن سفید دفاع روی توپ انجام می دهد  پاتوق جوانان روستا قهوه خانه مرحوم اروج اروجی و مرحوم احمد شجاعی بود که بعد از اروجی آقای وکیلی اروجی پسر ایشان برای مدتی آنجا را ادراه و بعد تعطیل کردند همین قضییه برای قهوه خانه شجاعی نیز اتفاق افتاد بعد از ایشان پسرشان یعنی آقای نعمت شجاعی آنجا را برای مدتی ادراه کرده و بعد از مدتی به تهران رفتند. جوانانی که بدون هیچ غم و غصه ای گل می گفتند و گل می شنیدند یادش برای آنان بخیر. خواستگاه شغل آرماتور حداقل در منطقه ارشق روستای دلیکلی داش و مرحوم علی شیر قاسمی بود مرحوم قاسمی که با دست سخاوتمندشان همه را به این کار فرا خواندند عده ای از همانان که نان ایشان را خوردند در اواخر ایشان را فراموش کرده بودند و به گفته خیلی ها آقای توکل شجاعی در این اواخر مراقب ایشان بودند (حرف پیمان شجاعی مصداق این جمله نبود)البته هستند کسانی که الان ادای ایشان را در می آورند اما برای خود نمایی نه چیز دیگر. یادمان باشد به کره ماه هم برویم دلیکلی داشی هستیم این را فراموش نکنید البته هستند کسانی که دوست دارند اسم دلیکلی داش از روی آنان برداشته شود ولی دلایل و منطقشان برای خوشان قابل احترام هست نه برای کس دیگر. پ.ن:دوستان لطفا نظرات خود را فقط در بخش نظرات اعلام کنید از بخش تماس با ما کم تر استفاده کنید . در آخر هم به آقای شکور شاهی خسته نباشید و تبریک عرض می کنم که عضو وبلاگ روستای خواجه بلاغ شدند. تاریخ پست بعدی 91/1/20 پایان [ سه شنبه هشتم فروردین 1391 ] [ 18:44 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
با آدرس http://www.daliklidash.ir وارد شوید.
با سلام قبل از همه یه تشکر کنم از دوستان غیر دلیکلی داشی که از ادارات و سازمان های اردبیل به سایت مراجعه و پیام می گذارند. مطلب بعدی اینکه دوستان عزیز هر کی عکس یا مطلب خاصی داره به ایمیل azizi.arms@gmail.com بفرسته تا به اسم خودش در سایت نمایش داده بشه هدف از این کار اینه که شما نیز مشارکت داشته باشید و گرنه عکس و مطلب به قدر کافی موجود هست . هم چنین سایت در روز های پنج شنبه شب بروز خواهد شد یعنی همان جمعه تا نظم داشته باشه. مطلب آخر اینکه عزیزان هر کدام از این عکس هایی که در زیر می بینید و بعضی هاشون به 60 سال قبل بر می گرده هر کدام حدود 700 تومان هزینه داره حالا بعضی ها برن با گوشی از روی عکس قدیمی عکس بگیرن و با تداخل رنگ ها عکس بنفش از آب در بیاد و هی بیان بگن با چه دوربینی عکس گرفتی. عکس زیر رو پیمان شجاعی از خوش تیپ های روستا فرستاده که البته شخصیه
عکس دوم
[ یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390 ] [ 13:33 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
عکس اول از سمت راست : شهروز اکبری - سجاد انوشیروانی عضو تیم ملی وزنه برداری ایران در رقابت های جهانی فرانسه و دارنده مدال برنز یک ضرب نقره دو ضرب و مجموع و به همراه بهداد سلیمی نماینده ایران در المپیک 2012 لندن-نمی شناسم - ملا محمودی
عکس دوم
عکس سوم
عکس چهارم
[ جمعه نوزدهم اسفند 1390 ] [ 18:16 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 17:18 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
عکسی که در زیر می بینید مربوط میشه به مرز روستای دلیکلی داش با آذربایجان یا همان روستای کلوز این عکس به سال 1348 بر می گرده به زمانی که تدابیر امنیتی شدید بوده راستی یه توضیح در مورد اون دوست عزیز خواجه بلاغیمون بدم که داداش هی میایی میگی که نمیدونم پاسگاه مال خواجه بلاغه و چه میدونم پدر بزرگ من خاکش کرده و زنش تو روستای ما بوده و از این حرفا نمی دونم دنبال چی هستین ولی اینو بگم که کل روستا شاهدن که وقتی مرحوم حسین علی صد آفرین رو شهید میکنن اونو میندازن داخل یه چاله و دستشو میذارن بیرون خاک که یه روباه میاد انگشتشو می خوره و بعد از دو روز چند تن از اهالی روستا به همراه مرحوم حسن جعفری میرن و ایشون رو از خاک در میارن و تو زمین فعلی پاسگاه خاکش می کنند حالا پدر بزرگ شما کجا بوده؟؟؟؟؟؟؟؟ پیمان عزیز بابت نظراتت ممنون!!!
[ چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390 ] [ 22:29 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
در زمان مناقشات بین ایران و شوروی و قبل از جنگ جهانی اول پاسگاه صد آفرین فعلی در داخل روستا و در محلی که در عکس مشخص کردم قرار داشت که در آن زمان اسم خاصی نداشت و فقط با نام پاسگاه شناخته می شد در یکی از این حملات قوای شوروی پاسگاه در مقابل حملات شوروی دوام نیاورده و به قسمت شمالی روستا می گریزند و در پشت تپه های مرز (عکسشو به زودی میذارم)چند ماهی در چادر مستقر می شوند بعد از آرام شدن شرایط پاسگاه فعلی ساخته می شود که در زمان جنگ جهانی اول با شهید شدن حسینعلی صد آفرین به نام صد آفرین تغییر نام پیدا می کند.
برای دیدن ادامه عکسها به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب [ جمعه بیست و سوم دی 1390 ] [ 19:2 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
عکس روستای دلیکلی داش که دیگه هیچی ازش نمونده واقعا غم انگیزه!!!به زودی عکس های جدید از مزار حسینعلی صد آفرین و پاسگاه میذارم
[ دوشنبه نوزدهم دی 1390 ] [ 20:10 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
دلیل اینکه من تاکید بیشتری روی پاسگاه کلوز دارم اینه که در قدیم مردم روستای ما یعنی دلیکلی داش قدیما در مراودات و معاملت خود چندین بار توسط این پاسگاه دستگیر شدند .شاید تجدید خاطره باشه راستی عکس اون تخته ای که سر حسین علی صد آفرین رو روی اون قطع کردن و الان در خونه یکی از اهالی روستاست رو میذارم...
برای دیدن بقیه عکسها به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب [ جمعه شانزدهم دی 1390 ] [ 21:26 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
روستای کلوز روستای هم مرز با روستای دلیکلی داش می باشد که در زمان نه چندان دور این دو روستا برای خرید و فروش گاو و آرد و غیره روابطی مخفیانه داشته اند که الا کاملا قطع شده. در آینده نزدیک عکسهایی از مقبره شهید حسین علی صدآفرین میذارم از خواجه بلاغی های عزیزم خواهش دارم پاسگاه صد آفرین رو هی به خودشون نچسبونن عکس اول پاسگاه کلوز
ادامه مطلب [ چهارشنبه سی ام آذر 1390 ] [ 11:1 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
سنگ روستای دلیکلی داش معنی دلیکلی داش یعنی سنگ سوراخ
عکس ماهواره ای روستای دلیکلی داش
[ یکشنبه بیست و هفتم آذر 1390 ] [ 10:51 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
[ پنجشنبه دهم آذر 1390 ] [ 20:54 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
[ دوشنبه هفتم آذر 1390 ] [ 15:20 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
در 35 کيلومتري شمال غرب شهرستان نمين پاسگاه صدآفرين قرار دارد .نام اين پاسگاه سابقا (کلوز) بود پاشگاه صدآفرين آخرين نقطه مرزي في مابين روستاي خواجه بلاغي و خوش آباد پيله رود قرار دارد . بعد از شهريور 1320 که متفقين به ايران حمله کردند و شهيد صدآفرين دلاوريهاي که از خود نشان دادنام اين پاسگاه صدآفرين نام گذاري شد . در شبانگاه دوم شهريور 1320 در جريان جنگ جهاني دوم نمايندگان قواي روس پس از تسليم دولت ايران ورود خود را به مرزهاي ايران در منطقه نمين به پاسگاه کلوز اطلاع مي دهند حسين علي صدآفرين بعنوان معاون پاسگاه انجام وظيفه مي کرد او در آن زمان 17 سال سابقه خدمت داشت .و از اهالي زنجان بود ودو پسر متولد 1309و1310 داشت و همسر وي نيز مربي قرآن بود . در روستا ي خواجه بلاغي زندگي مي کردند . . حسين علي پس از شنيدن اين خبر بلافاصله پيش فرمانده پاسگاه رفته و او را در جريان قرار ميدهد . ايشان تمايلي براي درگيري از خود نشان نمي دهد . و هيچ کس خود را براي مبارزه آماده نمي کند . خانه خود مي رود و با خانواده واع مي کند . حسين علي به پاسگاه بر مي گردد و مي خواهد از اسلحه خانه تفنگ بردارد هيچ يک از همکارانش از ترس مؤاخذه با مافوق در اسلحه خانه را باز نمي کنند مجبور مي شود با شليک گلوله در اسلحه خانه را باز کند تعدادي تفنگ برنو بردارد کمي دورتر از پاسگاه تفنگ ها را در فاصله هاي مختلفي قرار مي دهد ساعت چهار نصف شب حمله شروع مي شود حسين علي شروع به تيراندازي مي کند قواي روس انتظار حمله نداشت و فکر مي کرد با عده ي زيادي طرف است هر چه مي توانند پاسگاه کلوز را گلوله باران مي کنند . او تا ساعت 8 صبح در برابر قواي روس شجاعانه مي جنگد –که شخصي از اين روستا پايان جنگ را ساعت 10 مي داند -حوالي ساعات 6صبح در حاليکه ميمنه و ميسره لشکر روس از سمت نمين و ارشق با عبور از دهات و قبضه ها وارد اردبيل شده بودند ستون اصلي لشکر روس با مقاومت يکه تازي جانانه حسين صدآفرين در حوالي پاسگاه کلوز زمين گير شده بود .توپخانه دشمن پاسگاه ويران کرده بود مهمات حسين علي تمام شده بود و براي اينکه اسلحه هاي دست دشمن نيفتد اسلحه ها مي شکند(جويا مي شوند که چرا اسلحه ها را شکسته مي گويد براي يک سرباز ايراني ننگ است که اسلحه اش دست دشمن بيافتد ) و به جنگ تن به تن روي مي آورد تا با چنگ و دندان با دشمن مقابله کند .در اين درگيري تن به تن به شهادت مي رسد سربازان روس وقتي متوجه مي شوند فقط يک نفر با آنان مي جنگيده است با قساوت هر چه تمام تر سراز تن صدآفرين جدا مي کنند فرمانده روس بعد از لحظاتي که وارد پاسگاه مي شود وقتي اسم شهيد را مي پرسد او را حسين علي معرفي مي کنند وي از اينکه صدآفرين کشته اند نيرو هاي خود را مؤاخده مي کند و با تحسين شجاعت اين سرباز ايراني به زبان روسي با لقب 1000 آفرين خطاب مي کند اهالي روستا در حين جنگ روستا را خالي مي کنند در حالي که فقط چراغ يک خانه ديده مي شوده آن هم خانه صدآفرين بوده که زنان روستا نتوانسته بودند ايشان را با خود ببرند .بعد ازبرگشت اهالي روستا سراغ پاسگاه مي روند . توسط مولا مرتضي سيد حسيني پيله رود بر پيکر مطهرش نماز مييت خواننده مي شود و در همان پاسگاه به خاک مي سپارند. سال 74 همسر اين شهيد بر سر مزار صدآفرين مي آيد و بيست متري مانده به طور سينه خيز بر سر قبر ايشان ميرود ظاهرا واع آخرش بوده .چند سال پيش شخصي غيوري از روستاي خواجه بلاغي بنام طومار جعفري آرامگاه او را در اين پاسگاه بازسازي مي کند . بشوي آوراق اگر همدرس مايي که علم عشق در دفتر نباشد روحش شاد . [ سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390 ] [ 12:0 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
اين روستا در استان اردبيل و در منطقه ارشق قرار دارد اهالي اين روستا در سالهاي ما بين 50 الي 70 در 1000 نفر نوسان داشت ولي در سرشماري 85 به 54 نفر و در سال 90 که نيازي به سرشماري نداره به کمتر از 20 نفر کاهش پيدا کرد علت اصلي فرار مردم به شهر ها اللخصوص تهران نبود کار و امکانان کافي در اين روستا بود. اين روستا در سال 76 از نعمت برق در سال 84 تلفن و 85 آب برخوردار شد!البته آب ديگه قابل شرب نيست!و مردم مثل سابق از چشمه ها آب تهيه ومصرف مي کنند. اين روستا هم مثل ساير روستا ها طايفه اي مثل بابالي-الکبري-شالاني-رجبلي-سوجاخاني که اونجور که من شنيدم قديما خيلي بينشون درگيري بوده! اسم پاسگاه اين روستا صدآفرين نام داره که شايد بشناسين در پست بعدي توضيح ميدم! روستاهای همسایه دلیکلی داش شامل سرخانلو پیله رود خواجه بلاغی [ سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390 ] [ 11:59 ] [ عزیز عزیزی دلیکلی داش ]
|
درباره سایت
این سایت رو جهت معرفی روستای با شرف و با غیرت دلیکلی داش درست کردم این روستا در منطقه ارشق شرقی استان اردبیل قرار دارد و فاصله آن از مرکز اردبیل تا روستا 53 کیلومتر می باشد روستای همسایه خواجه بلاغ نام دارد. | |||||||||||
| [ فالب وبلاگ : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | |||||||||||||
